Canada Montreal-Vancouver

Vancouver + afscheid van Canada... 18 tem 24 juni 2011

2011-06-25T13:26:00.000-07:00

The World is a Book, and those who don't Travel Read only a Page.

Na het voor mij een beetje tegenvallende Vancouver Island is Vancouver city de volgende stop en tevens ook de eindbestemming van mijn fantastische reis door Canada. Ik heb hier nog 4 dagen om mezelf terug naar het 'normale' leven te begeleiden.
De eerste 2 dagen is het grijs weer, een beetje rondslenteren in de stad, nog wat souveniers kopen en al denken aan de thuiskomst.
De laatste 2 dagen is het mooi weer en geniet ik nog vollop van de zon om toch een beetje 'gekleurd' thuis te komen. Ik kan het nog steeds niet goed vatten dat mijn 3 maanden al voorbij zijn. De tijd is voorbij gevlogen met enkel maar mooie herinneringen.
Het is prachtig geweest, deze reis heeft me veel meer gegeven dan hetgeen ik ervan verwacht had.
Een ervaring in mijn leven die ik nooit meer zal vergeten en die ik zal blijven koesteren zolang ik leef.
De vele foto's die ik genomen heb zullen veel tijd vragen om ze te sorteren en de herinneringen die in mijn geheugen gegrift staan zullen nog veel ter sprake komen.
Bij deze sluit ik deze blog af wat het hoofdstuk Canada betreft en wil ik de lezers en lezeressen bedanken voor hun aandacht. Het was voor mij de eerste keer dat ik 'blogde' en ik heb er veel plezier aan gehad. Tot een volgende keer en ik hoop zo snel mogelijk :-))
The World is a Book, and those who don't Travel Read only a Page.

Vancouver Island 12 tem 17 juni 2011

2011-06-19T20:40:00.000-07:00

Na de onvergetelijke 'Ice Fields Parkway' rijd ik richting Vancouver Island. Ik heb grote verwachtingen van dit eiland. Momenteel is het aantal 'gespotte' beren 24 exemplaren en ik hoop op het 'island' dit aantal nog op te drijven. Ook denk ik dat het er rustig zal zijn, hoop er walvissen te zien en misschien maak ik er wel een kanotochtje. Veel verwachtingen!
De route tussen Jasper en Horseshoe Bay (Vancouver) ondergaat een spectaculaire verandering, van besneeuwde hoge bergtoppen naar eerst een groen landschap en daarna een droog en dor gebied. Veel 'verlaten' goudzoekersdorpen liggen er verlaten bij.
De ferry naar Vancouver Island naar Nanaimo is een overtocht van anderhalf uur en de eerste indruk als ik op het eiland arriveer is: ''wat een drukte...'' De volgende dagen bezoek ik Tofino en Ucluelet en ik vind 'het eiland' een beetje tegenvallen. Teveel toerisme. In Ucluelet boek ik een boottocht die op walvissen 'jacht' gaat. Ik heb geluk en zie in levende lijve walvissen, dit is een onvergetelijke ervaring. De laatste 2 dagen logeer ik op een camping in Chemainus, daar is het rustig en voel ik me meer thuis. Als ik al een voorlopige nabeschouwing maak van mijn hele reis is dit het minst mooie deel dat ik beleefd heb, of zit mijn terugreis al in het hoofd??

Icefields Parkway 7 tem 11 juni 2011

2011-06-11T07:52:00.000-07:00

De Icefields Parkway..... ONWEZELIJK MOOI.
Deze weg (hwy93) is een aaneenschakeling van hoogtepunten, een wonder der natuur.
De lijst van 'points of interest' die ik heb kunnen allemaal op een bezoekje van mij rekenen. PRACHTIG.
Het 'wildlife' dat ik hier gezien heb is ongelooflijk. Momenteel heb ik 17 beren gezien !!! Soms zitten ze gewoon te eten, soms staan ze rechtop, soms kruipen ze in een boom. ONGELOOFLIJK. En het blijft voor mij telkens een hoogtepunt om deze dieren te zien in hun 'natuurlijke' biotoop. Dan spreek ik nog niet over de 'snowgoats' of de 'bighorns' of de 'elken', de 'wapiti's', coyotes, wolven, herten enz...
Hieronder een kleine selectie van 'sfeerbeelden'...

Calgary - Badlands 28 mei tem 6 juni 2011

2011-06-07T20:46:00.000-07:00

s'Morgens 28 mei, als ik door mijn slaapkamerraam kijk zie ik sneeuw... en ik moet naar Calgary om morgen een reisparnter uit de Kempen op te halen aan de luchthaven. Gelukkig liggen de wegen er sneeuwvrij bij, het is nog koud maar sinds ik hier in Canada verblijf heb ik al koudere temperaturen gehad dus ik ben een beetje gehard.. Ik neem hwy1, de korste weg naar Calgary en bereik zonder noemenswaardige problemen de jeugdherberg. Na het inchecken en een warme douche maak ik nog een kleine wandeling door de 'stad'. Lente in Canada.....
29-30-31 mei 2011
Deze dagen bezoek ik Calgary, China Town, de Calgary Tower, wat rondslenteren door de straten, huurauto ophalen. Gewoon 'den toerist' uithangen.

1 tem 6 juni 2011 : de 'Badlands'

Ik doorkruis een desolaat gebied met de auto, hier zijn de ,cowboys nog aan de macht. Ik slaap op campgrounds in 'towns' met 27 inwoners. Hier is 'stress' een onbekend begrip. Ikzelf geniet hier ten volle. Hier beseft een mens maar welke luxe wij in Belgie hebben. Met de volgende foto's zal ik een beeld proberen vormen van deze streek. Probeer mee te genieten van de eenvoud en pracht van dit deel van Canada.

Kananaskis 22 tem 27 mei 2011

2011-05-29T16:56:00.000-07:00

Op eenzame hoogte, genieten van de stilte en de prachtige natuur.

dinsdag 24 ~~april~~ <--(was het maar waar...) mei 2011
Om 9u. laat ik de moderne berghut in Canmore achter me, het is zwaar bewolkt. Af en toe lichte neerslag, te weinig om me nat te maken. Ik volg hwy1A en neem daarna hwy40, vanaf hier 30 pittige kilometers. Het is opvallend rustig op hwy40. Om 13u reeds in jeugdherberg/berghut waar ik maar kan inchecken om 17u maar Gareth en Sara, de hosts, laten me al binnen en ik kan genieten van een gratis koffie. Omdat er niemand anders in de berghut verblijft op dit moment krijg ik zelfs een prive kamer voor dezelfde prijs als een 'dormroom', ik boek voor 2 nachten (40 Can. dollar). Na de douche nestel ik me in de gemakkelijke zetel en bekijk ik wat ik morgen ga doen. Ondertussen zie ik een hert voor het raam staan, het is rustig aan het grazen en ik kan mooie foto's nemen zonder dat het gaat lopen. Het is hier gezellig en rustig en voel me direkt thuis.

woensdag 25 ~~juni~~ <-- (de nachtmerrie..) mei 2011
Als ik om 7u ontwaak hoor de regendruppels op het houten dak neerkomen en ben aan het denken om de geplande fietsrit naar Upper/Lower Kananaskis Lake te vervangen voor een wandeling naar Ribbon Creek. Ik ontbijt op mijn gemakske en besluit dan toch maar om voor de fiets te kiezen. De regen is nu heel fijne 'zever' en als ik om 10u vertrek is het zelfs gedaan met regenen. De Highwood Pass (2200m) is nog gesloten voor alle verkeer dus fiets ik tot Upper Lake, het verste punt (50km) dat momenteel bereikbaar is. De weergoden zijn me gunstig gezint want het is droog gebleven. Na wat klimkilometers parkeer mijn fiets tegen een rots en geniet van de oogstrelende schoonheid van het bevroren meer en de met sneeuw bedekte bergen. Ik ben hier helemaal alleen, geen toerist te bespeuren. Onbegrijpelijk omdat ik persoonlijk vind dat het veel mooier is dan Lake Louise waar je moet opletten om niet op de tenen van een toerist te trappen. Ondertussen krijg ik ook gezelschap van een grondeekhoorn die komt bedelen voor 'menselijk' eten en ondertussen gewillig posseert voor een foto. Ik weet dat het verboden is om de 'wilde' dieren eten te geven maar hij krijgt toch een stukske mueslireep. Voor mij een kleine zonde voor hem (of haar?) een groot feest.

Als ik me omdraai zie ik ver in de diepte Lower Lake liggen pronken in al haar schoonheid. Fiets op en afdalen naar het lager gelegen meer. Tijdens mijn downhill zie ik op het bevroren 'lake' iets bewegen, ik stop en ja hoor een beer loopt over het ijs. Adrenaline omhoog, ik met mijn fiets omlaag... Als ik beneden aan de oever van Lower Kananaskis Lake sta zie ik een Grizzly beer met 2 cubs. Gelukkig is zij op veilige afstand met haar 2 jonge 'teddy'grizzlybeertjes. Het is redelijk ver maar kan toch foto's nemen en een video. Het blijft spannend om beren in het wild te zien. Ik zet mij op een rots en blijf meer dan een half uur naar dit schitterend moment staren. Een uniek beeld dat ik tot het eind van mijn dagen zal meedragen. Weer een onvergetelijk belevenis bij op deze magnifieke reis in Canada.

Op de terugweg naar mijn 'prive' hut is de wind in het nadeel maar ik zing en fluit vrolijk. Tijdens het nadromen van de grizzly ontmoeting en op een tiental kilometer van de herberg spot ik een moose (eland) op een zijweg. Ik stop, neem mijn camera, het schrikt even op, kijkt me aan en komt in mijn richting gelopen. Oesje wat nu? Ik blijf stokstijf staan, mijn wil om foto's te nemen is groter dan mijn schrik, neem foto's terwijl het toch wel grote dier me op slechts 10 meter afstand passeert. Het steekt de weg over en verwijnt in het bos. Oef! Wat een dag! Mijn spaghetti smaakt heerlijk die avond en ik bekijk nog meermaals de foto's en video's. Normaal zou ik morgen verder fietsen richting Calgary maar ik boek nog een extra nacht.

donderdag 26 mei 2011
Mijn planning om hier verder de omgeving te verkennen op deze 'rustdag' valt letterlijk in het water. De hele dag regen en maak er dan maar een 'echte' luilekkerdag van. Ik maak het mezelf gezellig, lees een beetje, orden mijn foto's. Na de middag krijg ik gezelschap van een 71-jarige dame, Ina, en het blijkt een Nederlandse te zijn die sinds haar 20e in Canada woont. Haar Nederlands is wat 'gebroken' maar ze is blij het nog eens te kunnen spreken. s'Avonds bij het avondmaal begint het lichtjes te sneeuwen en we lachen bij de gedachte dat we morgen misschien ingesneeuwd wakker zullen worden... Profetische gedachte!

vrijdag 27 mei 2011
Het is 6u als ik ontwaak en.... er ligt een dik pak sneeuw + het is nog steeds aan het sneeuwen! Nog maar een exta nacht hier blijven. Ik zet koffie, ontbijt en plots 'een knal'. De electriciteit is uitgevallen, dus ook geen water meer (is met een pomp). Mijn voorraad eten is ook al flink geslonken, dit wordt een 'zuinige' dag. Gelukkig duurt het electriciteitloze leven maar anderhalf uur en kunnen we toch thee/koffie maken en als bij wonder komt er nog een 'hiker' binnengestrompeld en die heeft eieren en spek bij, we kunnen verder tot morgen... Weer een belevenis rijker op mijn toch wel avontuurlijk reisje.

Golden triangle 18 tem 21 mei 2011

2011-05-23T07:33:00.000-07:00

mooie plaats om te camperen

Woensdag 18 mei:
Na een goede nachtrust en samen met mijn kamergenoot, een uitgeweken Zwitser die nu het Canadese leger versterkt en op pad is met zijn moto, 'breakfasten' we in het hostelrestaurant. Nadat we afscheid genomen hebben start ik onder een stralende zon met als doel Golden. Na een uurtje genieten van de omgeving, de zon, de rust hoor ik claxoneren. 'Welke gek komt mijn rust hier verstoren' is het eerste wat ik denk, het blijkt de uitgeweken Zwitser te zijn die me voorbij raast op zijn moto. Een tiental kilometers verder staat hij mij op te wachten met zijn camera in aanslag. Ik stop en we wisselen van voertuig voor de nodige digitale kiekjes. Hier nemen we definitief afscheid, een ruige 'biker' die begaan is met een rustige 'cyclist'.

De route is heuvelend maar niet overdreven veel klimwerk en het is prachtig weer dus vandaag veel foto's genomen. Op deze weg heb ik ook voor het eerst een ontmoeting met een zwarte beer, maar dat verhaal kennen jullie van de speciale editie.. Na 106 kilometer kom ik in Golden, plaats mijn tent op een prachtige locatie en geniet van de zon tot deze mij voor ze gaat slapen nog een mooie zonsondergang aanbied. Ik kruip in mijn 'cosy' tent en val als een gelukkig mens in een diepe slaap. Wat een prachtige dag. Om een indruk te krijgen van de schoonheid die ik de hele dag kan bewonderen volgen hier enkele foto's.

Donderdag 19 mei.
Vandaag een vlakke rit tot Radium Hot Spring, bekend voor zijn natuurlijke heetwater bronnen. Het is een druilerige dag, wat een verschil met gisteren. Grijze wolken, af en toe een bui. Na 114km door de vlakke vallei bereik ik snel Radium Hot Spring. Hier neem ik een goedkope hostel en verwen mezelf om een duik te nemen in de 'Hot Springs', water van 39 graeden, mmm...dat doet deugd... Voor de minderjarigen of degenen die te preuts zijn om naar de 'bloot' foto's te kijken van een atletisch gebouwd figuur, scroll naar beneden ;-))

Vrijdag 20 mei.
De afstand Radium Hot Spring - Lake Louise is 140km met heel wat hoogtemeters.. Ik plan dit te doen in 2 dagen. Ik vertrek vroeg, 8u, en begin op 805m hoogte met een stevige klim naar de Sinclair Pass 1485m. Het is nog fris maar als ik boven kom ben ik nat van het zweet. Snel mijn windjack aantrekken en dan voorzichtig afdalen tot MacLeods Meadows op 1158m. Veel herten langs de weg maar die zijn zo schuw dat ze moeilijk te fotograferen zijn. Als er auto' voorbij komen blijven ze staan en als deze brave fietser passeert dan springen ze sierlijk het bos in! Misschien weten ze dat ik graag 'wild' eet... Halfweg de Vermillion Pass, 1650m hoogte, is een camping maar ik arriveer er veel te vroeg om reeds mijn tent op te slaan. Er is een winkeltje en neem een break voor koffie met een brownie, sla nog wat voorraad drinken op voor de komende 70km. Ik voel me sterk vandaag en mijn Contador beentjes doen behoorlijk hun werk maar na een tiental kilometer op een vlak stuk weg voelt het alsof ik stilsta. Ik raak geen stap vooruit! Ik duw op de pedalen, trek aan mijn stuur, sta recht op de trappers, schakel naar een kleinere versnelling, niets helpt.... "Daar is em, daar is em" zou Rik de Sadeleer roepen en inderdaad mijn eerste lekke band na bijna 5000km fietsen op Canadese wegen is een feit. Uit mijn mond komt een welgemeende 'miljaarde dju'. Maar geen geklaag, dit is de eerste 'tegenslag' die ik heb op deze tocht. Ik steek een nieuw binnenbandje, pomp het keihard en een kwartiertje later ben ik al terug fluitend aan het genieten van het fietsen door een onvoorstelbaar mooi landschap. Omstreeks 17.15u bereik ik de jeugdherberg in Lake Louise, ze kennen me daar al, check in, moet mijn verhaal van de voorbije drie dagen doen, neem een lekkere douche en sauna en ga een biertje drinken. Einde van een geslaagde 3-daagse.
Zaterdag 21 mei neem ik een rustdag.

SPECIAL EDITION Zwarte beer gezien! woensdag 18 mei 2011

2011-05-18T19:36:00.000-07:00

Woensdag 18 mei 2011 zal de geschiedenis ingaan als de dag dat de moedige Gallier een zwarte beer in het vizier kreeg. Na meer dan 4000km fietsen door berenland wordt eindelijk mijn geduld, als ik dat al heb, beloond. Hij was amper 50 meter van mij vandaan en ik moet toegeven, ik was er niet gerust in...
Heb toch wat foto's kunnen nemen, hoop dat ik niet teveel bibber.. en een video. Kijk maar even mee.

Lake Louise 15 tem 17 mei

2011-05-17T21:53:00.000-07:00

Zondag 15 mei 2011.
Het is 6u als ik wakker word, na het kattenwasje en een stevig ontbijt vertrek ik richting Lake Louise. Ik volg highway 1A, een rustige, prachtige route om te fietsen. De zon is reeds van de partij en de wind is ook weer een bondgenoot. Veel herten op de weg, geen beren...

Onderweg kom ik een 'zondagsfietser' tegen, een wielerterrorist zoals ze dat tegenwoordig noemen in het Dendermondse. We peddelen een eindje samen en stoppen samen om een koffie te drinken. Victor, de fietser in kwestie, trakteert me, geeft me veel tips waar het aangenaam fietsen is en stelt me zelfs voor om bij hem te komen overnachten in Canmore als ik richting Calgary rijd. De vriendelijkheid van de Canadezen blijft me in aangename zin verbazen.

Banff - Lake Louise is een 75-tal kilometers maar door de schoonheid van de natuur, door het prachtige weer en door het voortdurend stoppen om foto's te nemen kom ik pas om 15u in de jeugdherberg aan. Ik betaal 54 Can.dollar voor 2 nachten omdat ik morgen een rustdag plan om mijn kledij nog eens te wassen. Het is een mooie, moderne hostel met zelfs een sauna waar ik met graagte gebruik van maak. Op sommige campings betaalde ik 28 Can.dollar voor 1 nacht en dan moest ik nog 1 dollar betalen om te douchen dus de keuze tussen een herberg en tent is snel gemaakt.

De youth hostel ligt een 10-tal kilometers van het 'lake' maar het is zo mooie weer en de benen laten het nog toe dat ik besluit nog tot het meer te fietsen. Na 6 kilometer klimmen bereik ik het nog steeds bevroren 'Lake Louise'. En zoals een echte toerist laat ik mijn digitale camera zijn werk doen. Het is zondag en de toeristen zijn ook van de partij, veel Chinezen (of Japanners, ik zie het verschil niet) en die kennen er ook wat van om fotokes te nemen..

Terug in de hostel neem ik mijn verdiende douche en eet in het restaurant lamsbrochetten met rijst en lekker groenten, mmm.. Daarna nog een paar biertjes om deze meer dan geslaagde dag af te sluiten. Het is soms moeilijk te begrijpen hoe ik dit zware leven volhoud...
Maandag 16 mei is het dan officiele rustdag, ik slaap uit, tot 7u!, ga breakfasten in het restaurant, doe inkopen voor de volgende dagen en maak alles klaar om morgen, dinsdag, verder te trekken. Ik neem nog een sauna, ga even iets drinken in de bar en kruip onder de lakens.

Dinsdag 17 mei 2011
Zoals gewoonlijk ben ik om 6u wakker, doe mijn ochtendtoilet en kijk door het raam... Het is aan het sneeuwen!!! Als ik naar de keuken ga om te ontbijten vraag ik aan de receptie welk weer ze voorspellen en het antwoord is de hele dag sneeuwbuien. Ik besluit dan maar om een dagje langer in Lake Louise te blijven en betaal een nacht bij. Omstreeks 11u trekt de hemel een beetje open en ik maak nog een fietstocht naar Mosquito Creek, heen en weer 65km. De weg heen blijf ik droog, het is wel fris maar omdat het bergop is voel ik daar niet veel van. Op de terugweg beland ik in enkele sneeuwbuien en er is een ijzige wind. Ik ben dan ook blij dat ik terug in de hostel ben en dat ik in de warme/hete sauna op temperatuur kan komen. Een extra, halve rustdag die ik s'avonds afsluit met enkele pints locale beer.
De laatste dagen al veel 'beer' gezien maar nog steeds geen 'bear'...

Laat je dromen leven.. 11 tem 14 mei Fort Macleod - Banff

2011-05-15T07:13:00.000-07:00

Fort Macleod, een gezellig cowboystadje is de voorbode van de Rocky Mountains. Vanaf hier moet ik mijn klimmersbenen uit mijn fietstas te voorschijn halen, wat ik dan ook doe..

De overgang van biljartvlakke wegen, de prairies, naar het heuvelend landschap verteer ik niet zo goed en ik fiets slechts 61km tot Pincher Creek. Oei, oei, oei, wat zal dat de komende dagen geven als de heuvels bergjes worden? Bij mijn planning voor de volgende dagen reken ik dan ook maar op 60 a 80km per dag.

Donderdag vertrek ik, na een stevig ontbijt, met een klein hartje verder naar de Rocky Mountains maar ik zou Gino Maes niet zijn moest ik mijn planning weer eens volledig in de war brengen. Ik fiets die dag 162km tot Black Diamond, de bergjes worden 'pittig' maar mijn smalle beentjes doen hun werk meer dan behoorlijk. Ik voel me goed en sterk.

Vrijdag de 13e (!) bol ik 88km tot Cochrane zonder ongelukken.. Het voorgerecht was lekker laat nu de hoofdschotel maar komen..

Vanaf Cochrane volg ik nu hwy1a richting Banff National Park. Ik val misschien in herhaling maar het is indrukwekkend mooi. Ik stop tientallen keren om digitale plaatjes te schieten, de Rocky Mountains geiten kruisen mijn weg. Zomerse temperaturen, de wind in de rug, rustige wegen en een adembenemend panorama. Een tiental kilometer na Cranmore kom ik aan de poort van het Banff National Park en betaal daar 69 Canadese dollar om 'binnen' te mogen. Na 117km arriveer ik in Banff, een gezellig, toeristisch stadje. Na nog een stevige klim kom ik moe maar voldaan aan in de jeugdherberg. Na de verkwikkende douche ga ik een T-bone steak eten en bij het drinken van een biertje geniet ik na van deze weeral prachtige dag. Wat kan het leven mooi zijn.. Daarom zou ik iedereen willen aanraden: Vivant somnia tua . Tot slot, nog steeds geen beren gezien.....

Van Saskatchewan naar Alberta 7 tem 10 mei 2011

2011-05-10T21:11:00.000-07:00

Het is 10 mei en ik zit in Fort Macleod (Alberta) naast mijn tent van de zon te genieten. Een week geleden in Brandon (Saskatchewan) zat ik in een iglo, wat een verschil! Ik geniet van de warmte en van de zon. Mijn gezicht heeft al een paar keer een nieuw vel gekregen, mijn benen zien eruit als overrijpe tomaten maar dat deert me niet. De prairies en Saskatchewan heb ik achter me gelaten en zitten voor altijd in mijn geheugen. De Rockies duiken nu voor me op, geduldig te wachten op een Belgische fietser om hem het leven zuur te maken. Ze proberen me schrik aan te jagen door hun imposante verschijning, de toppen liggen nog bedekt met sneeuw. Ooit zei eens iemand "Horum omnium fortissimi sunt Belgae", ik kan Julius toch niet teleurstellen? Dus morgen ga ik het gevecht aan met de tot 4000m. hoge toppen en misschien zie ik daar wel beren...

Saskatchewan, the prairies, 5 - 6 mei 2011

2011-05-06T19:15:00.000-07:00

Pedalleren over heuvels, door de prairie, bossen, dorpen/steden is een bijzondere manier om Canada te zien en ervaren. Op de fiets raas je niet, maar reis je. Op je stalen ros ben je namelijk overal maar even, net lang genoeg om te beseffen wat je ziet, niet lang genoeg om er lang bij stil te staan. Gedachten worden als wolken die voorbij vliegen. Het fietsen zorgt voor een prettige roes in het hoofd, een licht suizend gevoel van vrijheid en openheid.
"Op de fiets wordt een mens optimistisch. Op een tweewieler ervaar je dat willen, kunnen en uitvoeren één kunnen zijn."

eenzame, oneindige wegen op de prairie

graansilo"s, het enige dat je onderweg tegenkomt

rustig fietsen onder een mooie blauwe hemel

elke 5 dagen kun je hier de trein nemen, als ze je niet vergeten....

efkes poseren

meestal heb ik de camping voor mij alleen

campings genoeg maar ze moeten open zijn...

Sneeuwstorm, overstromingen, windhozen. 1 - 4 mei 2011

2011-05-04T18:08:00.000-07:00

Ik zal beginnen 1 mei, dag van de arbeid. Voor de 2e maal zit ik vast door een sneeuwstorm, de vorige keer in Sault Ste Marie zat ik lekker warm in een motel. Deze winterprik in Brandon moet ik overleven in mijn iglo/tent. Dit zijn echt extreme temperaturen die zelfs de oudere Canadesen nog nooit meegemaakt hebben deze periode van het jaar. Ik heb geluk dat ik dit bij mijn eerste bezoek mag beleven... Zelfs de Trans-Canada HWY1 is zondag de hele dag afgesloten voor alle verkeer. Deze ijsbeer overleefde het, moet wel toegeven dat ik het af en toe koud had s"nachts in mijn slaapkamer.

Maandag 2 mei kan ik terug op mijn fietsje. HWY1 is terug open en sneeuwvrij. Vandaag heb ik geluk, zonnig, wel fris, wind in de rug, vlakke wegen. De velden die niet onder water staan, liggen er nog maagdelijk wit bij. Het is wel mooi maar het blijft raar om begin mei te fietsen langs besneeuwde velden. In Virden vind ik die dag een camping die open is. Ik vrees dat de farmers dit jaar rijst zullen moeten planten in plaats van mais.

Dinsdag 3 mei, daar is de zon weer, 10 a 15 graden en de wind is weer een bondgenoot. Zalig na een winters weekend, lentekriebels. De vogels groeten de lente met hun vrolijk lied, de vlinders worden wakker. Ik fiets vrolijk fluitend tot Broadvieuw. Wat een verschil met 2 dagen geleden. Als ik s"avonds in mijn tent zit krijg ik gezelschap van een mug, zelfs daar ben ik blij mee! Blij met een mug!!! Een sein dat ik dringend sociaal contact nodig heb na een maand Canada?

Woensdag 4 mei, winderige dag. Als ik om 8u op mijn Boogie bike stap vlieg ik bijna weg. Van bij het vertrek is de wind een geduchte tegenstander. Ik vecht het eerste uur tegen dit natuurelement en als ik een blik op mijn computer werp stel ik vast dat ik slechts 11km verder ben! Ik besluit om vandaag niet ver te fietsen, er is echter een klein probleem, I traveling across the prairies en de eerste 50km kom ik geen dorpje tegen. Op verschillende plaatsen is de highway soms meer een rivier dan een 4 baansweg. Sommige momenten zie ik windhozen en dat maakt mij toch een beetje bang. Ik ben dan ook blij dat ik na 6u harken tegen de wind en na 68 km afzien Wolseley bereik, een gehucht met gelukkig een motel. Ik twijfel geen moment om in te checken en nadat ik nog wat inkopen gedaan heb in de plaatselijkse store nestel ik mij veilig in de non smokingroom. Morgen voorspellen ze 20 graden.... Be continued...

Winnipeg - Brandon 27 - 30 april 2011

2011-04-30T16:48:00.000-07:00

Het is zaterdag , de laatste dag van mijn eerste maand Canada. Dit weekend voorspellen ze een cocktail van hevige (ijs)regenbuien gemixt met af en toe wat sneeuw, afgewerkt met hevige rukwinden. Geen weer om een beer door te jagen laat staan een beschaafd beest op een fiets. Twee extra rustdagen op campground `Meadowlark` in Brandon (Manitoba).

Tijd om te bloggen, tijd voor een verhaaltje.

Er was eens een Belgische fietser die op zijn `Boogie bike`Canada van Oost naar West doorkruiste. Op èèn van zijn vele stops in een sobere jeugdherberg leerde hij een Spanjaard kennen die voor 8 maand op doorreis was, Enric from Barcelona. de Catalaan sprak alleen Spaans en de Vlaming kon enkel de Marseillaise zingen in een andere taal. Na enkele biertjes konden ze eindelijk met elkaar communiceren in een Spaans-Vlaams-Engels taaltje. Er werd veel gelachen, niet alleen omdat het gesprek zo grappig was maar ook omdat de `pints`meer dan alleen hun dorst verdreef. De andere mensen in de bar waren aan het gissen welk taaltje we spraken... Een nieuw komisch duo was geboren. Moraal van het verhaal: Je hebt niet altijd een hete patat nodig om gemakkelijker een andere taal te spreken, alcohol helpt ook.... Leuke avond dus ;-)

Nog een verhaaltje over de gastvrijheid die ik hier mag beleven. Na het passeren van 3 gesloten campgrounds en na 130km kom ik in een klein dorp Mac Gregor aan op een camping waar slechts één camper staat. Ik plaats mijn bescheiden tentje naast de mastodont van een woonwagen en nadat ik geinstalleerd ben neem ik plaats naast mijn woonst om wat te genieten van de warme zonnestralen. De man van de camper stapt op mij af en we doen een klapke. Na een poosje roept zijn halve trouwboek hem voor het avondeten. Gedwee, zoals alle mannen, volgt hij het bevel van zijn vrouw op. Ikzelf haal ook mijn avondeten te voorschijn, bokes met kaas. Maar mijn buurman is er al terug en brengt me een bord met eten plus een appelsien en zelfs nog een pin van Manitoba. het eten smaakt mij. Wildvreemde mensen die je amper 20 minuten kent en die je eten en een souvenier brengen, het is toch een mooi gebaar. Het is natuurlijk ook mogelijk dat ik er uitgemergeld en hongerig uitzie... Na het eten krijg ik zelfs een rondleiding in de grote, luxueuse camper en met de woorden ``als je iets nodig hebt vraag je het maar`` nemen we afscheid en wandel ik naar mijn tent. Voila dat was het voor vandaag.

Thunder Bay - Winnipeg 19 - 26 april 2011

2011-04-26T15:39:00.000-07:00

Hier ben ik nog eens!

Eindelijk kan ik betere temperaturen melden, 10 a 15 graden, meestal zon, af en toe een kleine bui maar de sneeuw en de temperaturen onder het vriespunt zijn verdwenen. Aangenaam fietsen in een prachtig landschap. GENIETEN.
Tot op heden nog geen tegenslag gehad, enkel de onvoorziene hevige sneeuwval in Sault Ste Marie. Maar dat heb ik opgelost met de Greyhound bus te nemen tussen Sault Ste Marie en Thunder Bay. Een goede beslissing.
Fiets is nog nog steeds tip top in orde en de conditie is zeer goed. Al veel mensen leren kennen, automobilisten zijn zeer hoffelijk ten opzichte van een fietser, de serveersters zijn supervriendelijk (voor de tip), de afstanden zijn enorm, ook al enkele dagen geen gsm ontvangst gehad (bangelijk in deze moderne tijd!), nog steeds geen beren gezien....
Dus gelukkig alleen maar positief nieuws.
Misschien even een stukje uit mijn prive dagboek citeren:
"Het is 15.30u als ik Hadashville (Manitoba) binnenfiets. Ik parkeer mijn bike na 107km aan de office van Pine Tree Campground, het is hier doods.. De manager rekent 15 Can.dollar voor een nacht op plaats nr 4, ik betaal cash. Vlot plaats ik mijn woonst aan een snel stromende rivier, er is veel wind. Plots zie ik een rode zak het water induiken.. Daaaag tentzak roep ik hem nog na, jou zie ik nooit meer terug.. Tent staat fier te pronken aan de waterkant, de vogeltjes zingen, bomen kreunen onder de kracht van de wind. Met het kolkende geluid van het water op de achtergrond vallen mijn ogen dicht. Een mens heeft niet veel nodig om zich ontspannen en gelukkig te voelen. GOE BEZIG."

Groetjes van een gelukkig iemand.

Voor meer foto"s:
http://www.facebook.com/media/set/fbx/?set=a.169894766397749.46309.100001316807612#!/media/set/fbx/?set=a.169894766397749.46309.100001316807612

Het is winter in Canada !!!!!!

2011-04-18T13:05:00.000-07:00

Man, man, man.... In plaats van een lekker lentezonnetje, sneeuw, ijzel, koud.... Maar er is beterschap op komst, de temperaturen zouden vanaf morgen stijgen tot 10 graden. De temperatuur is hier momenteel 15graden te koud voor de tijd van het jaar. Veel overstromingen, overal veel sneeuw. Spannend en mooi is het wel. Ik heb op al mijn fietsdagen nog maar 3 droge dagen gehad dus het kan alleen maar beteren. En weten dat het in Belgie 20 graden is! Maar dit hoort bij een avontuurlijk verlof en ik geniet van de mooie landschappen die nu bedekt zijn met een laagje sneeuw. Alles heeft zijn positieve kanten. Ik moet nu noodgedwongen een stukje verder met de Greyhound bus tot Thunder Bay, de reden waarom ik de bus neem ipv de fiets mag je raden;-)) Geniet in Belgie van het prachtige weer, ik geniet hier van de extreem mooie natuur. Tot een volgende.

Ottawa - Blind River 10 april 2011 tem 15 april 2011

2011-04-14T16:28:00.000-07:00

Ik leef nog ! Fiets OK, fietser OK.
Ongeveer 1000km getrapt op Canadese wegen. Nog GEEN beren gezien! Als ik er naar vraag aan de plaatselijke bevolking krijg ik als antwoord "only in cartoons" Ik zal het nog moeten gaan geloven!!!
Het fietsen gaat vlot, had 100km per fietsdag voorzien maar zit daar ruim boven (976km in 7 fietsdagen). Wat heb ik hier al geleerd? Dat het hier nog ijs, ijs, ijskoud is, de regen is nog sneeuw en het kan hier verschrikkelijk waaien. Maar ik klaag niet, het is hier prachtig en ik geniet met volle teugen. Heb nog maar 2 nachten in tentje geslapen, -10 graden Celsius is net iets te koud. Ik moet mezelf de hele nacht warm wrijven ;-) Daarom verkies ik de luxe van motels, ik ben een luxebeest. Mijn planning om meer Noordwaarts te fietsen is niet mogelijk door de weersomstandigheden, daardoor heb ik tijd zat om tegen eind mei in Calgary te geraken om mijn reismaatje Bie op te halen aan de luchthaven en vandaar nog 3 weken in de Rocky Mountains rond te trekken met een huurwagen. Wat kan een fietsvakantie toch zwaar zijn...
Meer foto"s : http://www.facebook.com/media/set/fbx/?set=a.167131733340719.42273.100001316807612
Groetjes,
Grizzly Gino

Niagara Falls

2011-04-09T12:38:00.000-07:00

Waar ik eerst een beetje bang voor was is een meevaller geworden. Normaal sta ik altijd een beetje afkerig van de toeristische trekpleisters maar ik moet toegeven de Niagara Falls zijn indrukwekkend. Ik heb ze bekeken langs de Canadese kant en ik heb ze bewonderd via de Amerikaanse zijde. Veel foto"s genomen en daar foto"s soms meer zeggen dan woorden.. Kijk mee en geniet. Meer foto"s op min facebook http://www.facebook.com/album.php?id=100001316807612&aid=41787
ps; Morgen trek ik iets meer een verlaten gebied in op zoek naar beren dus het is mogelijk dat je me enkele dagen niet hoort. Ciao.

Montreal - Ottawa 1 tem 6 april 2011

2011-04-07T13:25:00.000-07:00

Hello Belgium. Wat heb ik te vertellen na 6 dagen Canada?
Eerst wil ik mijn collega"s bij VANAS bedanken voor het warme afscheid dat ze me gegeven hebben op mijn laatste werkdag. Dit zal ik 3 maanden meedragen op mijn avontuur.
1 april was een reisdag, 2 en 3 april bezoek ik Montreal, de op 1 na grootste stad van Canada. Op maandag 4 april vertrek ik dan eindelijk met mijn BOOGIE bike. Ik fiets 141km in sneeuw, smeltende sneeuw en regen. In Hawkesbury ben ik bijna onderkoelt maar vind gelukkig een motel waar ik een warme douche kan nemen en mijn kledij laat drogen. Fietsen kan leuk zijn... Dinsdag 5 april: Mijn fietskledij is lekker droog en warm maar na 15 minuten weer kletsnat.. Is april een maand te vroeg om Canada met de fiets te ontdekken? Na een uurtje wordt het gelukkig droog en in de namiddag komt de zon zelfs piepen. Ik fiets na 126km fluitend Ottawa binnen. Fietsen is echt wel leuk;-) De youth hostel waar ik verblijf heeft tot 1976 dienst gedaan als gevangenis, ik voel me hier thuis... Woensdag 6 april hang ik den toerist uit in Ottawa, de hoofdstad van Canada. Hier zie ik ook mijn eerste wilde beesten, nl eekhoorntjes. Nadat ik mijn Greyhound busticket gereserveerd heb naar de Niagara falls voor morgen vind ik een gezellige pub en blijf eventjes "plakken". Tot op heden nog maar 2 dagen gefietst en dat noem ik dan een fietsvakantie ;-)) Wordt vervolgt...

1 april Brussel - Montreal

2011-04-02T07:27:00.000-07:00

EINDELIJK. Het is zover, vandaag vertrek ik voor 3 maandjes naar Canada. Michael komt me om 6.45u ophalen in Zwijndrecht en we bereiken Zaventem zonder problemen. Aan de incheckbalie blijkt mijn "doos" waar fiets en bagage in zit 5kg te zwaar te wegen dus snel de "fietsdoos" op dieet zetten en mijn fietstassen omtoveren tot ""valies". Verder verloopt het inchecken zonder al te veel problemen. Ik wil via deze weg ook mijn vriend, annex schoonbroer, bedanken voor het vervoer naar en de hulp op Zaventem. Tijdens de vlucht kijk ik 2 films op mijn mini prive scherm: The King"s Speech en Dinner for Smucks. Na het landen kus ik eerst de Canadese grond en ondervind dat het hier niet zo gemakkelijk is om binnen te komen, misschien kan Belgie hier een voorbeeld aan nemen... Na de paspoortcontrole moet ik me melden bij "immigration" en na meer dan een uur aanschuiven is het eindelijk aan mij. Ik word bestookt met tientallen vragen zoals: wat is het doel van deze reis, waarom Canada, heb ik hier familie of vrienden, ik moet zelfs bewijzen dat ik een ziekteverzekering heb en moet mijn route uitleggen aan de hand van mijn landkaarten en natuurlijk een bewijs dat ik een ticket heb voor een terugvlucht naar Brussel. Maar ik slaag met grote onderscheiding en mag nadat ik mijn bagage afgehaald heb mij melden bij de douane. Hier gaat het iets vlotter en 2 uur nadat ik geland ben neem ik de pendelbus naar de jeugdherberg waar ik 3 nachten zal verblijven. Na het inchecken instaleer ik mij in een 10 persoonskamer, ik verken nog even de omgeving van de auberge, drink nog een biertje in de bar en om 20u kruip ik in mijn bedje. De eerste dag is vlot verlopen, het is alleen jammer dat er al een dag voorbij is:-)

testweekend 4-5-6 maart 2011

2011-03-07T15:19:00.000-08:00

De Armand Pienen van deze generatie voorspellen droog weer voor het weekend 4-5-6 maart dus plan ik een testrit voor fiets, bagage en voor mezelf. Vrijdag nog werken tot 15u, eventjes naar huis, snel wat eten, fietskledij aantrekken, de fiets ‘laden’ met 2 voortassen, 2 achtertassen, tent en een stuurtas, banden oppompen en om 16u vertrek ik richting Maldegem. Eerst had ik gedacht om ergens in mijn tent te overnachten maar s’nachts vriest het nog en op mijn leeftijd geniet je meer van een warm bedje dan van een koude tent. Ja ik weet het, ik ben een verwent nest en daarom besluit ik om in de jeugdherberg in Maldegem te gaan slapen. Ik arriveer omstreeks 19u in mijn luxe overnachtingplaats en heb 78km op mijn fietscomputer staan. Na een lekkere, warme douche verorber ik mijn boterhammen, plan mijn route voor de komende dag en vallen mijn oogjes snel dicht. Om 7u zingt Lady Gaga met haar Poker Face me wakker, tandjes poetsen, beetje water in mij (poker?) face gooien en om 8u begin ik aan een stevig ontbijt. Het is 9u als ik mijn stalen ros bestijg en richting Westvleteren vertrek. Via Beernem, Torhout, Diksmuide bereik ik na 80km de Sint-Sixtusabdij omstreeks 13u. Tijd om de innerlijke mens wat te versterken in ‘de Vrede’, het alom gekende ontmoetingscentrum waar het wereldbekende trappistenbier verkrijgbaar is. Ik bestel mij trappist Westvleteren Twaalf (gele kroonkurk), genaamd 'abtsbier' van 10,2% en nen boerenboterham om te eten. Natuurlijk weet iedereen dat je op één been niet kan staan en ik bestel mij een tweede bruin biertje. In het café bevind zich ook een winkel waar je het ‘lekkere’ vocht kan kopen (maximum 6 flesjes per persoon), wat ik dan ook doe. Mijn fietstassen zijn nu goed gevuld en ik zet mijn fietstrektocht verder. Via Ieper, waar ik door de Menenpoort fiets (voor de Last-Post ben ik nog te vroeg), Roeselare, Tielt bereik ik Deinze. Het wordt donker, ik word moe en krijg honger! Snel een frituur binnen voor ne grote pak friet met stoofvlees, mayonaise en een cola. Dat smaakt! Fluo vestje aan, lichten ontsteken en verder richting huiswaarts, nog een 80km voor de boeg met de wind in het nadeel. Via Gent bereik ik Zaffelare en ik ben doodop. Ik stop aan een frisdrankenautomaat om een cola te nemen maar de automaat werkt niet. Ik vloek. In een smsje vertel ik mijn ex-vriendin dat ik aan het fietsen ben, dat ik op sterven na dood ben en dat ik nog een 40-tal kilometers tegen de wind in naar huis moet. Ik zet mijn calvarietocht verder. Na een uurtje ‘harken’ tegen amper 18km/u staat ze mij op te wachten aan de kan van de baan tussen Lokeren en Sint-Niklaas. Van een verrassing gesproken! We laden mijn fiets in haar auto en ze brengt me veilig naar huis, waarvoor ik haar heel dankbaar ben. Op dat moment heb ik 240km op de teller staan, ik zou met de fiets ook wel thuis geraakt zijn maar om welk uur ik dan aangekomen zou zijn dat weet ik niet. Nog maar eens een bewijs dat je op momenten dat je het niet verwacht de redding dikwijls uit onverwachte hoek komt. Thuis gekomen drinken we samen nog een koffie en vallen mijn ogen dicht. Deze dag was een zware dag en heeft me geleerd dat wanneer je fietst met bagage het dubbel zo zwaar is en dat ik rekening zal moeten houden met een maximum van 150km per dag. Al bij al een geslaagd testweekend. De conditie is goed, de fiets is super en de goesting om te vertrekken is er nog meer. Het aftellen naar 1 april kan beginnen.

Voorbereiding fietsreis Canada 15 februari 2011

2011-02-15T13:14:00.000-08:00

Midden 2010 krijg ik een ingeving. Ik neem me voor om 3 maand loopbaanonderbreking aan te vragen en te gaan 'trekken' met de fiets. Mijn eerste gedacht is om Europa te ontdekken maar Kristof, een goede fietsvriend en 'Duvel' kenner (dit terzijde) raadt me Canada aan. Mijn besluit is snel genomen dus het wordt 3 maanden Canada.
Op het werk krijg ik snel groen licht voor de loopbaanonderbreking, dus de eerste hindernis is genomen. Dan is het uitkijken voor een goede trekkingfiets en in samenspraak met Herman (Boogie bikes, Haasdonk) stellen we een prachtige, stevige fiets samen. De tweede opdracht volbracht. Ik kan nu de grote lijnen van mijn route bepalen en het zal Montreal - Vancouver worden. De vliegtickets reserveer ik bij Connections begin januari aan een zeer scherpe prijs van 575euro heen Montreal, terug vanuit Vancouver. Derde barrière genomen. Na wat Googlen koop ik mijn Ortlieb reistassen aan bij www.vlerickfietsen.be Weer een hindernis voorbij.
Het is nu nog ongeveer 6 weken voor het vertrek op 1 april (geen aprilgrap!) en de voorbereiding verloopt vlot. Moet nu nog even wachten op mijn reispas en dan ben ik in principe klaar om te vertrekken.
Momenteel heb ik ongeveer 1250km 'trainingskilometers' gefietst dus de conditie is ook in orde.
Het aftellen is begonnen...